Текст песни Песняры - Вероника

ІІ зноў пабачыў я сялібы, Дзе леты першыя прайшлі. Там сьцены мохам параслі, Вясёлкай адлівалі шыбы. Усё ў пылу. І стала мне Так сумна-сумна ў цішыне... Я ў сад пайшоу - там глуха, дзіка, Усё травою парасло... Няма таго, што раньш было... Няма таго, што раньш было, І толькі надпіс "Вераніка"... І толькі надпіс "Вераніка" на ліпы ўрэзаны ў кары.

Казаў вачам аб тэй пары: - Расьці, ўзмацовывайся, дрэва, Як манумент жывы ўставай І к небу надпіс падымай, І к небу надпіс "Вераніка"... Чым боле сходзіць дзён, начэй, Тым імя мілае вышэй... Няма таго, што раньш было... Няма таго, што раньш было, І толькі надпіс "Вераніка" Чым боле сходзіць дзён, начэй, Тэм імя мілае вышэй…
Слова и текст песни Песняры - Вероника принадлежит его авторам.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *